de voorbereidingen gaan beginnen.

Ik heb gekozen om voor een maand naar Uganda te gaan naar het Rakai Community Based Health Project; 
In dat gebied heerst veel armoede en is maar beperkte zorg mogelijk. Daarom is er een kliniek opgericht die mensen in de wijde omgeving de mogelijkheid biedt toch medische zorg te ontvangen. Vanuit deze kliniek worden verschillende activiteiten ondernomen zoals vaccinatieprogramma's voor kinderen, thuiszorg voor mensen die niet zelf naar de kliniek toe kunnen, projecten op het gebeid van hygiene en sanitatie en programma's gericht op Hiv/Aids.
Ik ben gewaarschuwd... de omstandigheden in de kliniek zijn erbarmelijk. Oude materialen, geen materialen, wattenbolletjes die we zelf draaien alsof we gehaktballetjes maken en gazen die ze vouwen alsof ze kerstkaartjes knutselen. Wij werken in een zg. private hospital. Patiënten moeten betalen voor consult en behandeling en heeft men geen geld, dan moet men naar een public hospital. Zijn de omstandigheden in Kyotera erbarmelijk, in het hospital in Kalisizo is het vele malen erger. Overal liggen doodzieke mensen. Binnen, buiten, op bedden (zonder matrassen), in de gangen en op de grond. Eigenlijk is het hospital één grote vertoning, want er is werkelijk niets voor handen. Geen materialen, geen medicijnen, de stank is onverdraaglijk en alles is zo verschrikkelijk smerig, dat je alleen nog maar weg wilt, aldus geschreven door een van mijn voorgangers.
En toch wil ik er juist graag naar toe......kan haast niet wachten.

Previous message | Next message

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

Louis

Als ik de omstandigheden zo lees, denk ik: verschrikkelijk!
Wat kan je daar nu doen als je helemaal niets voor handen hebt?
Bij jou is dat precies andersom. Dat vind ik heel dapper en bewonderenswaardig. Ik ben dan ook heel benieuwd naar jouw ervaringen straks. In ieder geval wens ik je daar heel veel succes en ik hoop dat je er kunt doen en dàt kunt betekenen, wat je ervan verwacht. Groetjes, Louis

jolinde

Live Marianne

Ik wens je heel, heel veel succes en een onvergetelijke ervaring.
Waarschijnlijk zal deze reis jouw leven veranderen.
Je zult gaan zien wat nu echt belangrijk is in je leven.
Graag ga ik je blog volgen.
Liefs van Jolinde

Sylvia

Hoi Marianne,

Daar ga je dan eindelijk bijna!! Heb je je goed voor moeten bereiden met injecties enzo?
Ik vind het heel moedig van jou en heel dapper, maar ........ook echt iets van jou!!!
Niet alleen over praten maar DOEN!!
Heel, heel veel succes daar en reken maar dat wij jou gaan volgen,

liefs Sylvia ( en Jan)

Anja Schram

Hoi Marianne
Wij wensen jou heeeel veeel succes met de laatste voorbereidingen. Wij gaan zeker jou ervaringen volgen.
Dikke kus de Schrammetjes

Inge Swaanen

Hé Marianne,

Ik hoop dat je je laatste werkdag goed hebt afgesloten en je nu helemaal op je Oeganda-avontuur kan gaan richten... Heel veel succes en werkgenot aldaar. Nog een paar nachtjes thuis in een lekker bed slapen en wie weet waar je de komende maand op slaapt.. let op de bedwants hé :)

lieve groeten van Inge.

Rene

Beste Marianne,
Het gaat nu echt beginnen. Een jaar geleden wist je nog van niks en het vliegtuig staat nu al warm te draaien. Zovelen blijven comfortabel thuis en denken: "Waar begint ze aan ?".jij hebt het lef, jij durft je comfortabele leventje even te verlaten en te werken voor de mensen. En daar mag je trots op zijn. Voor jou wordt het spannend, vele nieuwe indrukken, waarschijnlijk waar je niet altijd even blij van wordt. Maar je weet dat je mensen gaat helpen. Ook al lijkt het een kleine beetje; voor hen is het goud waard. Geniet als je aan het werk bent. Maak en mooi dagboek zodat wij later ook kunnen genieten van jou activiteiten. Ik ben nu al benieuwd naar jou ervaringen.
Heel veel plezier en je rugzak met levenservaringen zal overlopen als je terug bent.
Groetjs Rene

Rob en Rian

Hallo Marianne.
Wij wensen je heel veel succes met je werk in Uganda.
Een wens komt uit.
Maar vergeet niet van het werk dat je gaat verrichten te genieten, want voor dat je het weet ben je weer thuis.
We gaan je volgen.
Groetjes Rob en Rian.

Bram

Hea ma.
Ik weet hoe hard je er de laatse tijd aan hebt gewerkt, veel plezier.
Denk niet aan thuis. komt hier allemaal goed.

Ik volg je site.

Bram.

Rianne

Hallo trommelmaatje!
Fijn iets van je te horen, lezen dan. In Nederland is het echt herfst, compleet met storm en veel regen. En ook hier branden we kaarsjes, maar dan voor de gezelligheid! Das toch wel een verschil.
Gisteren hebben we nog een nieuw ritmetje geleerd, klinkt erg leuk. En heb je al trommels gezien in Uganda? Er is al 1 week om voor je, wat gaat dat snel. Hopelijk kun je een lichtje in het donker zijn voor de mensen daar.....behouden gezondheid en veel succes ...tot snel weer......xxx Rianne

Marianne Brouwer

Name: Marianne Brouwer
Leeftijd: 57

Was vrijwilliger bij Rakai van 08 nov 2010 tot 04 dec 2010

Over mij:

Ik ben werkzaam in het Amphia ziekenhuis te Breda op de afdeling hartcatheterisatie, onderdeel van de cardiologie. Dit

Meer...