Home

dankbaarheid...

Image

De laatste 2 dagen bestonden uit afscheid nemen. In het ziekenhuis was een gezamelijke avond gepland waarin we dankbaarheid over en weer hebben uitgesproken, kadootjes hebben gegeven en gekregen en samen hebben gegeten en gedronken en een prachtige speech hebben gekregen van dr. katwiire die aan ons allen was gericht: mzungu's en mutakavu's, waarin hij hoopvol sprak over de toekomst van zijn ziekenhuis en van Oeganda en dat hij blij was met de sterke band tussen hen en ons.

Ik moet jullie nog iets bekennen en dat is dat jullie sponsorgeld voor een iets ander doel is gebruikt dan ik oorspronkelijk bedoeld had. Ik wilde het uitgeven aan medicatie om overdracht van Hiv van moeder op het ongeboren kind te voorkomen of te behandelen, maar hier was al een financiele ondersteuning voor en gratis voor de bevolking. In overleg met de dokter hebben we het besteed aan oa.:

voorlopig de laatste foto's

Image

Met mn hoofd vol indrukken en mn koffer vol vieze was en kadootjes en in mn hart veel genegenheid voor vele lieve mensen die ik hier heb mogen ontmoeten, ga ik dit mooie land verlaten met in mn achterhoofd de hoop nog wel eens terug te komen.
Eigenlijk heb ik niks gemist en me prima aan kunnen passen aan de omstandigheden; heb slechts 1x een warme douche gehad deze maand,( ook een koude douche went snel)mis geen tv, geen wasmachine, geen verse koffie, geen vlees, geen vers brood of croissantjes, geen krant etc. en eigenlijk was het heerlijk om even geen moeder te zijn(sorry), geen echtgenote en even niets te moeten.

Lieve mensen, eenmaal thuis zal ik nog een laatste weblog schrijven, maar tot zolang alvast bedankt voor al jullie lieve reacties, ik heb ervan genoten en naar verlangd.

TIA....

 
Zo te merken aan jullie eerste snelle reacties, denken jullie daar in de enorm koude kikkerland van me af te zijn he, maar daar vergis je je in, want ik heb nog zoveel van me af te schrijven dat ik jullie nog een paar keer ga vermoeien met mn laatste weblogs. Gisteren was even een eerste snelle reactie na thuiskomst van de outreach en deze dagen hebben de hele nacht door mn hoofd gespookt, vandaar dat ik er nu nog wat meer over kwijt wil.
Ons vertrek erheen had nog heel wat voeten in de aarde; er kwam een taxi voorrijden die ze vlgs mij rechtstreeks van de sloop hadden gehaald; totaal verroest met overal gaten er in; een doorgezakte achteras en deuren die niet meer dicht konden. En daar moesten wij instappen met zn achten, plus tassen en rugzakken, dozen water, een grote kist met alle testmateriaal etc!! Klemvast hebben we 1 1/2uur gezeten en het was een wonder dat we aangekomen zijn.(komt zeker door al die gelukspoppetjes die ik bij me draag).

van natuurschoon naar de afvalberg...

update van vorige week nog:
enkele dagen in KMC wat hand en span diensten verricht en ondersteunt waar ik maar kon, maar het was erg rustig in het ziekenhuis, dit in tegen stelling tot de gemeente ziekenhuizen. Geholpen bij de immunisatie van de babietjes, waarbij er dan gewoon bv geen vaccin tegen tbc aanwezig is en de mensen dus een maand later gewoon weer terug moeten komen met de babietjes...net zo gemakkelijk. Is ook wel lastig om de vaccins goed te houden, want ze moeten koel bewaard worden en zonder stroom valt dit niet mee...
Judith werkt keihard aan de verwezelijking van de rontgenkamer.

Update Uganda via Breda

Hallo allemaal,

Even een berichtje namens Marianne; ze heeft een heerlijk weekend gehad bij het Lake Bunyoni, in het zuidwesten van Uganda, relatief dichtbij Rwanda. daar is iedereen tot rust gekomen en ze hebben genoten van de mooie natuur ( meer van de 1000 vogels). In het meer kun je zwemmen zonder bilharzia op te lopen. Ze hebben overnacht in boomhutten en waren zondagavond weer terug op de thuisbasis. De komende dagen zijn ze op "outreach", dus de binnenlanden in. Daar is ze niet bereikbaar, vandaar dit ietwat saaie bericht van mij. Google eens "Lake Bunyoni"; mooie plek voor een vakantie.

Martin

foto's

Image

wederom enkele foto's

leven en dood

lieve allemaal en trouwe fans,

Hier weer even een update van onze werkzaamheden van deze week.
Ik ben de afgelopen 2 dagen gaan werken en kijken in 2 overheidsziekenhuizen in de omgeving en ik kan je zeggen dat dit wel veel armoediger was dan in ons prive ziekenhuisje in Kyotera. Niet alleen het ziekenhuis was arm aan spullen, bedden, medicatie etc, maar ook de mensen die er lagen zagen er heel armoedig uit. de zorg in zo'n ziekenhuis is dan ook geheel gratis integenstelling tot die bij ons, daar moet men vaak zelf de zorg betalen. Alleen de speciale projecten zoals hiv/aids, immunisation, home care, family planning etc worden gesponsord.
De bedden zagen er verroest uit en als er al matrassen oplagen, waren deze totaal versleten of stonken enorm. alle bedden waren overbezet en er lagen ook vele mensen in de gang of op de grond tussen de bedden in.

de beloofde foto's

Image

tjonge jonge, het kost ons de hele avond om de foto's verstuurd te krijgen.

Op verzoek een foto van de huidige vorderingen van onze nieuwe OK.
Verder een foto van enkele gebouwen van ons ziekenhuis.
Een foto van ons op de bodaboda, als transportmiddel.
en een foto van de nieuwe matrassen die we oa van het sponsorgeld betaald hebben samen met duizend nieuwe statussen.
en speciaal voor martine een foto: waarom een oegandees kind lacht.....

de foto van de pruiken komt eraan.

murchison falls en meer

Nou ga er maar eens lekker even voor zitten, neem een bak koffie erbij, of beter nog een hele kan en neem even de tijd om dit te lezen.....
We zijn weer terug na een overweldigend weekend in Murchison Falls. Het was wel enorm ver rijden maar alles was de moeite waard. Na een game drive bij zonsondergang en zonsopgang hebben we een boottocht gedaan over de Nile en tot slot een hike naar de top van de watervallen, waar ik nog het meest van genoten heb. Uitslapen was er niet bij; we moesten iedere dag om 5.00uur op!!!
en dan is het weer maandag en gaan we over tot de orde van de dag:
Ik was vandaag in een ander ziekenhuis en heb geholpen met de anesthesie tijdens een keizersnede onder ketamine. Het was echt een stap terug in de tijd, maar interessant om te zien!!

condooms enzo....

Image

Dinsdag heb ik de hele dag in het hospital gewerkt. 's ochtends eerst mee visite gelopen langs alle patienten en de verpleegkundige geholpen met medicijnen delen, gaasjes vouwen en wattenbolletjes rollen(echt waar!), bij Judith meegekeken met enkele echo's en 3 spoedpatienten opgenomen met oa. Shock, verdenking malaria en septische shock. Bijna alle spoedpatienten krijgen hier standaard bij opname een infuus met vloeistoffen, dextran 50%, foliumzuur injectie, hydrocortison en antibiotica. Nog voor de diagnose definitief is gesteld. De verpleegkundige geven hier alleen de medicatie, de rest van de verzorging van de patient doet de familie, die gedurende de hele opname aanwezig blijven rondom het bed liggend, en maken buiten wat te eten voor de patient en doen zijn was. Zij moeten ook zelf de lakens en dekens meebrengen en wassen.

Riche en poor....

Image

Vrijdagavond viel de stroom weer uit en duurde tot 20.00uur maandagavond. Shit . Laat op de avond kwam onze oegandese projectleider(abott) nog langs met een papaya wat hij met ons wilde delen, zo lief van hem. Dit valt me hier al wel vaker op dat mensen ondanks hun armoe graag delen.
We zijn dus dit weekend in het backpackers in Masaka geweest, wat prachtig gelegen is op een heuvel met een grote compound eromheen en een schitterend uitzicht. Daar hebben we veel van de andere volunteers weer ontmoet uit de andere projecten.Leuk om al hun ervaringen aan te horen van de eerste week.

Let there be light...

Image

YES YES het is ons gelukt, we hebben draadloos internet in ons appartement


zo he he eindelijk ben ik weer eens in de gelegenheid om te internetten sinds afgelopen weekend in het backpackers in Entebbe. We hadden na 1 dag in Kyotera geen stroom meer en hebben bijna 3 dagen zonder moeten doen. Is wel een hele aparte ervaring hoor. Het enige wat we hadden waren kaarsjes, knijpkatjes, hoofdlampjes en 1 gaspit. Maar we werden steeds handiger ook omdat we voor 5 man elke dag zelf koken op die ene pit. Het appartement is verder best wel redelijk; klein maar netjes. Het gebouw lijkt een beetje op een gevangenis en de straat is een soort van winkelstraat, met allemaal kleine winkeltjes vol rommel en hele families ervoor die 's avonds op het zand op houtskool hun potje koken. Op zich geeft dit een heel gezellige aanblik, maar tegelijk hangt er ook een dreigende sfeer met name veroorzaakt door het samengroeperen van de mannen.

bericht uit Uganda

Hallo allemaal,
Even een update via Martin. De communicatie valt niet mee, mede vanwege stroomproblemen.Ze zitten daar gezellig bij kaarslicht. Telefonisch is contact wel mogelijk, alleen sms is eenrichtingsverkeer; Marianne ontvangt de sms-jes wel maar versturen werkt niet. Ze is vandaag op "outreach" geweest naar een dorpje in het binnenland, reizend en hobbelend in een pick-up truck. Ze vond het een geweldige ervaring. Morgen gaan ze weer op pad. Met de keel gaat het al beter en het Ugandese eten smaakt haar prima. Tot zover de berichtgeving die ik via de telefoon mocht ontvangen!
groeten

Martin

mobiel nummer

Hallo alle medelevers,
Het mobiele nummer van Marianne in Uganda is : 00 256 700762174.
Tot nu toe heb ik daarmee geen contact kunnen krijgen, maar ik houd de moed erin !

groeten,
Martin ( namens Marianne)

bruine wolken?!

hallo allemaal,
allereerst wil ik iedereen bedanken voor de vele mailtjes, kaarten, smsjes(zelfs nog in het vliegtuig), gelukspoppetjes en kaarten. Echt heel leuk dat jullie zo meeleven.
De vlucht is goed verlopen en weet je waar ik me het meest over verbaasde?
Dat de witte wolken op 5km hoogte boven Afrika bruin waren!!!
Na een lange rij bij de visum werden we opgehaald door Kim, medewerker van be-more en naar het backpackers gebracht in een busje stampvol met koffers.
Het is een zeer warme droge en stoffige lucht hier en dat in combinatie met mn keelpijn zorgt ervoor dat ik veel moet hoesten.
Samen met judith deel ik een 2persoonstuinkamer in de tuin met een warme douche...jawel nog wel! (is ook wel nodig hier zeg!).

Alle berichten

Marianne Brouwer

Name: Marianne Brouwer
Leeftijd: 57

Was vrijwilliger bij Rakai van 08 nov 2010 tot 04 dec 2010

Over mij:

Ik ben werkzaam in het Amphia ziekenhuis te Breda op de afdeling hartcatheterisatie, onderdeel van de cardiologie. Dit

Meer...